माझ्या डोळ्यासमोरची सशक्त स्त्री. आणि खरंतर पुरुषही.

विचार, निर्णय, स्टॅंड्स, कर्तृत्व, शैली, जाणिवा, जगणं, छंदोपासना आणि कामातून उभी केलेली तगडी जरब, दरारा - सगळं अस्सल स्वतःचं, बाईपणाचं भांडवल नसलेलं. ना ईझम्स, ना माज, ना वचावचा बोलणं, ना स्पष्टीकरणं. आणि हे स्त्रिया आणि पुरुष, दोघांनाही लागू आहे.

वचावचा बोलणंही अनेकदा गरजेचंच असतं. पण ईझम्सच्या बाबतीत काही वेळा अनावश्यक वाटतं. त्या बोलण्यामुळे भुमिकेला वजन येत नाही. मुळातल्या भुमिकेत आणि ती मांडण्यात दम असेल तर बाकी नटवण्याची गरज उरत नाही मग, एवढंच.