माझ्या घरची आकाशनिंबाची फुलं..

एरवी सप्टेंबरअखेरीसच क्षीण होत होत निरोप घेणारी बुचाची फुले यंदा मध्यंतरात घेतलेल्या थोड्या विश्रांतीनंतर नोव्हेंबरच्या मध्यावरही पुनश्च जोमाने फुलारलीयेत! खुप महिन्यांनी घराच्या परिसरात फिरकले आणि अनपेक्षितपणे माझं घमघमीत प्रसन्न सड्यानं स्वागत झालं.. जीव हरखूनच गेला. मी म्हणलं, तुम्ही, आत्ता यावेळी कसे.. फुलं म्हणाली, बाई तुझ्या अंगणात होत असलेला हवामानबदल जाणवत नाही का तुला.. नेहमी हवामानबदल हा चिंतेचा विषय असतो, पण त्यामुळे मिळालेला हा सुखद धक्का मात्र हवाहवासा आहे..
काहीही असो, पण स्वत:च्या हातांनी लावलेल्या झाडांचा बहर वेचण्याचा आनंद निराळाच..