बाबुजींना जन्मशताब्दीनिमित्त विनम्र अभिवादन.

पाडगावकरांचे हे त्यांनी सुमधुर गायलेले माझे अत्यंत आवडते शब्द खरे होवोत!

तिन्ही लोक आनंदाने भरून गाऊ दे

तुझे गीत गाण्यासाठी सूर लावू दे

आषाढ झड!
अक्षी वाकळ ओढून मुरगळून पडण्यासारखी.

मित्रांनो, माझ्या घरच्या १०.५ वर्षांच्या पुरुषानं आवडीनं, हौसेनं हे शिबीर केलं. तुम्हीही खात्रीनं धमाल कराल. यायलाच हवीत अशा जीवनावश्यक कौशल्यांपैकी हे एक. संधी चुकवू नका.

#धुडगूस स्वयंपाक शिबीर

हॅपी बर्थडे आणि लव्ह यू! अनायासे रविवार आहे, आज तुमच्या संगतीत दिवस घालवणारे!

प्रणाम ताई _/\_ तुमच्यासारख्या तुम्हीच.

त्या जसं बोलतात, स्वत:ही कायम तशाच असतात, हे विशेष कौतुकाचं वाटतं. केव्हाही पहा, हसरा चेहरा, नीटनेटकी जिथल्या तिथे नेसलेली साडी आणि नुकतंच घरी वॉशिंग मशीन लावून साडी बदलून स्टेजवर येऊन गायला बसल्या असाव्यात इतकं घरगुती उबदार रुप. कधीही भरजरी किंवा खास कार्यक्रमासाठीच्या उठावदार साड्या नाहीत, अवघड टप्पे गातानाही चेह-याचे विक्षेप नाहीत, किचकट आलापी करतानाही भारंभार हातवारे नाहीत की मधेमधेच मॉनिटर अॅडजस्ट करा न् व्हॉल्युम कमी-जास्त कराच्या सूचना नाहीत. कशाकशाचं अवडंबर नाही. शांतपणे येतात, सहजपणे गातात, सभा शब्दश: जिंकतात आणि तितक्याच शांतपणे उठून जातात. हल्ली मांडी घालून फार वेळ बसवत नाही म्हणून केव्हा केव्हा पाय खाली सोडून बसतात, तेवढाच काय तो बदल. पण बाकी सगळं म्हणजे मूर्तिमंत सात्विकता आणि साधेपणा. पुलं गणगोतात हिराबाईंबद्दल म्हणतात त्यातलं बरंचसंच मालिनीताईंनाही लागू होतं.

रविवारची निवांत सकाळ आहे. चिल्लर पार्टी नव्या राजवाड्यात आनंदात बागडतेय. राजवाड्याच्या घड्याळाचे दहाचे टोल घणघणताहेत. पर्यटकांची गर्दी सुरू न झाल्याने आसमंतात अजूनही शांतता नांदते आहे. मोर कुटुंब केकावत आहे. आकाशात नारायणरावांचा दांडी मारावी की कसं ह्याबाबतचा निर्णय होत नाहीये. तोवर वारा मंद पण जोरदार झोके घेतोय. झाडं सळसळून साथ देतायत. राजवाडा कॅफेचा पहिला वाफाळता चहा हातात आलाय आणि पहिल्या ताज्या मिसळीला उकळी फुटल्याची वर्दी हवेनं पडवीलगतच्या ह्या डेरेदार कडुनिंबाच्या पारावर तत्परतेनं पोचवलीये. ती लवकरच सेवेशी हजर होतेय आणि सोबतीला जातीनं व्यंकटेश माडगुळकर आहेत. सुख म्हणजे आणखी नक्की काय असावं?