निव्वळ राजन ताम्हाणे, लीना भागवत, शरद पोंक्षे प्रभृतींपायी खूप दिवसांनी मालिका बघायला घेतली आहे, ज्यात आधीच भयंकर आनंदीआनंद आहे. पण ब्रेकमध्ये ओंकार गोवर्धनबरोबर मधुराणी प्रभुलकरला बघून त्रास खरा वाढतो. पार 'घो मला असला हवा'पासून विकेट घेतलेला हा बाबा दिवसेंदिवस आणखीन हॅंडसम दिसत चाललाय आणि जोडी अशी विजोड. भरीला चेह-याइतकेच मख्ख, बोजड आणि पोक्त संवाद. अगं मार की बये चार उड्या, बोलाव की त्याला एकेरी, मोड की चेह-याची इस्त्री, हास की खळखळून, हाण की जरा ऐसपैस गप्पा! पण आमच्याकडे चॅनल्सना असल्या सांस्कृतिक धक्कावाल्या कहानी में ट्विस्टचं भलतंच वावडं आहे. असलं काही दाखवलं तर टीआरपी रसातळाला जाईल नव्हे? हे म्हणे कॉलेज बॅचमेट्स, नेमके कोणत्या कोनातनं बॅचमेट्स दिसतात तेच जाणे. एकुणात काहीतरीच!

#कुणाचंकायतरकुणाचंकाय #सात्विकफ्रस्ट्रेशन

 कार्तिकातला आषाढ!

 कॉटन किंगचं नळ स्टॉपला एकच दुकान होतं त्यावेळेस त्यांची विमेन प्रॉडक्ट्स रेंज होती. माझ्याकडे एक नेव्ही ब्लू कॉड्रा हाफ स्लीव्ह्ड शर्ट आणि सुपरसॉफ्ट धाग्याचा पांढरा गोल गळ्याचा टी शर्ट होता. उत्कृष्ट दर्जा, उत्तम स्पर्श आणि आत्यंतिक कंफर्ट. शर्टचं फिटिंग परफेक्ट टक्समुळे अल्टिमेट होतं. हे कपडे खूप वर्षं वापरले. नेव्ही ब्लू हा रंग खरंतर फेड होणारा, पण तो किंचितही बदलला नाही की जुनाट वाटला नाही. व्यवसाय वाढवताना त्यांनी प्रथम ही विमेन रेंजच बंद केली.

कॅंटबीलच्या दोन कॉटन ट्राऊजर्स आणि दोन कॉटन शर्ट्स होते. त्यात एक बिस्कीटी रंगाचा चेकर्ड, दोन खिशांचा आणि प्रेस बटणांचा शर्ट होता. फिटिंग आणि लूक फक्त लाजवाब. हे कपडेसुद्धा भरपूर वापरले. लक्ष्मी रोडवर गोखले हॉलशेजारी बॉम्बे डाईंगची शोरुम आहे, त्यातच वरच्या मजल्यावर कॅंटॅबीलचं आउटलेट होतं. आता त्यांनी क्रोझो नावानं ब्रॅंड आणला आहे.

पहिल्या दिवाळसणाला मी मला एक धनियाखली घेतली होती. प्रतिभा साडी सेंटरमधून. वापरून कंटाळले, आता फक्त तिचे काठ कापून ठेवले आहेत. मावसजाऊबाईंनी मला भेट दिलेल्या आजरा बाजारपेठेतून घेतलेल्या दोन कॉटनच्या साड्या आहेत. सिल्क म्युझियममधून दहाव्या मिनिटाला खरेदी करून बाहेर पडले ती चिंतामणी प्युअर सिल्क कांथा आहे. ह्या साड्या नेसल्यावर एकदम रिच, जमिनीवरून दोन बोटं वर तरंगल्यासारखं वाटतं. शाळेत असताना बाबांनी आम्हाला दोघींना आग्रा मथुरा सहलीहून येताना सॅटीनवर सुंदर भरतकाम असलेली अबोली-पिस्ता, कॉफी-मोतिया अशा रंगांची कापडं आणली होती आणि त्यांचे सलवार सुट्स सुंदर झाले होते. सिंथेटिक वगैरे धाग्यांनी शाळेत फरक पडत नव्हता. नंतर मीच माझ्यासाठी शिवलेले काही कपडे होते, मला आणि बहिणीला दोघींना घालायला आवडणारे. चॉइसेसबद्दल वेगळं बोलायचं झालं तर ती आणि मी खूपदा वेगवेगळ्या जाऊन सेमच पीस उचलून आणतो, आणल्यावर कळतं की दोघींना एकच कपडा आवडला. असं बरंच निघेल आवडत्या कपड्यांबद्दल.

आपल्याकडे भारंभार कपडे असतात, बरेचसे आपल्याच आवडीनं घेतलेले असतात, पण काही कायमचे आवडते असतात, मनात बसतात. तुमच्याकडच्या आवडत्या कपड्यांच्या कोणकोणत्या आठवणी आहेत?

 एसटीचा संप अपेक्षेपेक्षा लांबला आहे. काय आणि कसा तोडगा निघतोय, ह्याबद्दल उत्सुकता आहे. काय होतंय ह्याकडे सुरुवातीपासून आम्ही घरचे लक्ष ठेवून आहोत. मी कुणी अभ्यासक नाही, पण एसटीची अगदी नियमित प्रवासी आहे. त्यामुळे कर्मचारीवर्गाबद्दल सहानुभूती आहे. तुटपुंजे पगार आणि पुरेशा सोयी-सवलती नाहीत, भरती पुरेशी नसल्यामुळे सणावाराला दोन-तीन दिवस सलग प्रवास करावे लागतात. प्रवाशांच्या गैरसोयीची जाणीव आणि निलंबनाची भिती असूनही ऐन मौसमात हा संप त्यांनी सुरू ठेवला आहे. मात्र शासनाच्याही काही अडचणी आहेत. एसटी कर्मचाऱ्यांना सध्या असलेल्या इतर सुविधा समान हक्क न्यायानुसार सरसकट सर्व सरकारी कर्मचाऱ्यांना देणे शासनाला परवडणारे नाही आणि डिपार्टमेंटवाईज नियम बदलले जात नसतात. ह्या सगळ्या पलिकडे खाजगीकरण करून हा लोण्याचा गोळा खायला टपलेले एसटीचे हितशत्रू आहेतच. पण एसटीचे खाजगीकरण सर्वसामान्यांसाठी कदापीही हिताचे होणार नाही. आज ज्याप्रमाणे एसटी खेडोपाडी, राज्याच्या कानाकोपऱ्यात प्रवासीसंख्येचा विचार न करता सेवेत असते, तशी सेवा खाजगीकरणानंतर उपलब्ध होणार नाही. एकंदर सर्व प्रकारच्या उलाढालींवर आणि सामाजिक प्रगतीवर ह्याचा दूरगामी परिणाम होऊ शकतो, इतकी एसटी सेवा ग्रामीण भागात रोजच्या जीवनाशी निगडित आहे.

मी अभ्यासक नसल्याने हे फार मोघम आणि वरवरचे मुद्दे मांडलेत. फेसबुकीय अभ्यासकांचं लक्ष वेधून घेण्याइतका हा संप महत्त्वाचा नाही असं दिसतंय. इतक्या दिवसात ह्या संपासंदर्भात एकही पोस्ट वाचनात आली नाही. परिणामी कुणाची मतमतांतरंही कळली नाहीत. ऐन सुट्टीचा कालावधी होऊन गेला. इथे सगळेजण खाजगी बसेस किंवा स्वतःच्या चारचाकी वापरणारेच असतील असं नक्कीच नाही.

आपला फारसा किंवा काहीही संबंध नसलेल्या विषयांवर केवढं बोललं जातं, पण एसटी ह्या ब-यापैकी सर्वसामान्य नागरिकांशी निगडित असलेल्या विषयाबद्दल कुणाला काहीच स्वारस्य का असू नये, हा प्रश्न पडला.

#SaveSTEmployee_SavePublicTransport

 एतद्देशीय नाश्ता.

रव्याची सुंठ-जायफळीची खीर आणि ओलं खोबरं कोथिंबीरीत लपलेला पापोचि.

आमच्याकडे पारा आज १७° दाखवतोय. शिरशिरी, त्वचा, शिंका, उन्हं खात बसलेले चिली-मिली, सगळे पा-याशी सहमत दिसतायत. फोटोच्या नसत्या सोसात खीरीची वाफ गेली, पुन्हा गरम करून घ्यावी लागली. पावसाळ्यात आणि हिवाळ्यात रव्याची गरमागरम खीर चहा-कॉफीऐवजी वरचेवर केली जाते. कपातून बशीत ओतून प्यावी किंवा चमच्यानं घोट घोट घ्यावी, करायला सोयीची आणि चवीला मधुर.

#एतद्देशीयनाश्ता #porridge #थंडी #हिवाळा

 दीपावली मनायी सुहानी

फोटो क्रेडिट - मंदा

माणसं जेव्हा मला आतून प्रसन्न वाटवतात, तेव्हा माझा चेहरा ते लपवू शकत नाही, खुलून सांगतोच. काल संध्याकाळी असा एक फोटो घ्यायचा राहिला, आज मात्र वेंधळेपणा केला नाही, आठवणीने घेतला. ही माझ्याबरोबर बसलेली मुलगी अशीच आहे!

 || तमसो मा ज्योतिर्गमय ||

जगत्शांतता, मन:स्वास्थ्य आणि निरामय आनंदास्तव अभिष्टचिंतन

शुभ दीपावली सुजन हो

 

 

Engrossed