कॉटन किंगचं नळ स्टॉपला एकच दुकान होतं त्यावेळेस त्यांची विमेन प्रॉडक्ट्स रेंज होती. माझ्याकडे एक नेव्ही ब्लू कॉड्रा हाफ स्लीव्ह्ड शर्ट आणि सुपरसॉफ्ट धाग्याचा पांढरा गोल गळ्याचा टी शर्ट होता. उत्कृष्ट दर्जा, उत्तम स्पर्श आणि आत्यंतिक कंफर्ट. शर्टचं फिटिंग परफेक्ट टक्समुळे अल्टिमेट होतं. हे कपडे खूप वर्षं वापरले. नेव्ही ब्लू हा रंग खरंतर फेड होणारा, पण तो किंचितही बदलला नाही की जुनाट वाटला नाही. व्यवसाय वाढवताना त्यांनी प्रथम ही विमेन रेंजच बंद केली.

कॅंटबीलच्या दोन कॉटन ट्राऊजर्स आणि दोन कॉटन शर्ट्स होते. त्यात एक बिस्कीटी रंगाचा चेकर्ड, दोन खिशांचा आणि प्रेस बटणांचा शर्ट होता. फिटिंग आणि लूक फक्त लाजवाब. हे कपडेसुद्धा भरपूर वापरले. लक्ष्मी रोडवर गोखले हॉलशेजारी बॉम्बे डाईंगची शोरुम आहे, त्यातच वरच्या मजल्यावर कॅंटॅबीलचं आउटलेट होतं. आता त्यांनी क्रोझो नावानं ब्रॅंड आणला आहे.

पहिल्या दिवाळसणाला मी मला एक धनियाखली घेतली होती. प्रतिभा साडी सेंटरमधून. वापरून कंटाळले, आता फक्त तिचे काठ कापून ठेवले आहेत. मावसजाऊबाईंनी मला भेट दिलेल्या आजरा बाजारपेठेतून घेतलेल्या दोन कॉटनच्या साड्या आहेत. सिल्क म्युझियममधून दहाव्या मिनिटाला खरेदी करून बाहेर पडले ती चिंतामणी प्युअर सिल्क कांथा आहे. ह्या साड्या नेसल्यावर एकदम रिच, जमिनीवरून दोन बोटं वर तरंगल्यासारखं वाटतं. शाळेत असताना बाबांनी आम्हाला दोघींना आग्रा मथुरा सहलीहून येताना सॅटीनवर सुंदर भरतकाम असलेली अबोली-पिस्ता, कॉफी-मोतिया अशा रंगांची कापडं आणली होती आणि त्यांचे सलवार सुट्स सुंदर झाले होते. सिंथेटिक वगैरे धाग्यांनी शाळेत फरक पडत नव्हता. नंतर मीच माझ्यासाठी शिवलेले काही कपडे होते, मला आणि बहिणीला दोघींना घालायला आवडणारे. चॉइसेसबद्दल वेगळं बोलायचं झालं तर ती आणि मी खूपदा वेगवेगळ्या जाऊन सेमच पीस उचलून आणतो, आणल्यावर कळतं की दोघींना एकच कपडा आवडला. असं बरंच निघेल आवडत्या कपड्यांबद्दल.

आपल्याकडे भारंभार कपडे असतात, बरेचसे आपल्याच आवडीनं घेतलेले असतात, पण काही कायमचे आवडते असतात, मनात बसतात. तुमच्याकडच्या आवडत्या कपड्यांच्या कोणकोणत्या आठवणी आहेत?