हा केवळ सेल्फी नाही. यात अतिशय व्यग्र वेळापत्रकातून निव्वळ मैत्री खात्यासाठी आवर्जून काढलेला मुबलक वेळ आहे, खूप धमाल आहे, मुरत गेलेली मैत्री आहे आणि यात मायबोली आहे.
आमची मैत्री मायबोलीपासून, मायबोलीमुळे झाली. वीसेक वर्षांपूर्वीच्या या ओळखी. ऑनलाईन ओळखी हा प्रकारच मुळात तसा नवा आणि दबकत केला जाणारा प्रकार होता तेव्हा. ती ओळख आणि मैत्री आता क्वचित अपवाद वगळता आमच्यामध्ये प्रत्येकाच्या घरांपर्यंत ऐसपैस पसरली आहे. प्रत्येकाच्या व्यापामुळे, प्राधान्यांमुळे आता माबोवर कुणी जस्ट डोकावतं, तर कुणाचा कनेक्ट संपलाच. या फोटोत आम्ही तिघेच दिसत असलो तरी माबोनं दिलेलं मैत्र मात्र मोठं आहे आणि अखंड आहे. आम्ही एकेकाळी माबोवर आणि माबोबाहेरही भरपूर बागडलेली जमात आहोत. माबोबद्दल मनापासून कृतज्ञता आहे.
ठरवून जिवाची मुंबई करताना सुरुवात एकटीनंच केली, पण मग सचिननं तब्बल चार दिवस बाजूला ठेवले आणि दिनेशही दोन दिवस जातीनं बरोबर फिरत होते. खुद्द मुंबईकर असल्यामुळे दोघांनीही हौसेनं, प्रेमानं मुंबई दाखवली. त्यात दिनेशना मी उंधियुबद्दल म्हणाले होते. मग त्यातली निम्मी तयारी कोल्हापूर दौऱ्यातून करून आणून निम्मी मुंबईत करून तोसुद्धा कार्यक्रम झाला. फिरताना काही टिपिकल ठिकाणांवरून टवाळी झाली, तर काही ऑफ बिट ठिकाणांसाठी वाट वाकडी करून तंगडतोड. काही पदार्थ आवर्जून चाखले, तर काही निव्वळ मुंबईत आहोत या फिलसाठी. हे सगळं करताना कंपनी मॅटर्स हे अनेकाव्यांदा पटलं. मुंबई अशी काही दिवसांत बघून व्हायची नाही. पण एका फेरीत एक टप्पा असं करत थोडी थोडी होत राहील.
