कसे खुशमिजाज लोक आहेत हे. अवघ्या काही मिनिटांत हे सेलिब्रेशन मी कितींदा बघितलं, बघतच बसलेय. एवढ्या काहीशा सेकंदांच्या लांबून बघितलेल्या नुसत्या बारक्या रीळानं मला प्रचंड प्रसन्न वाटलं, त्या सगळ्या उपस्थित लोकांना ह्यातून केवढी एनर्जी मिळत असेल! डोक्याला कितीही ताणवलं तरी मी असा गळा पूर्ण मोकळा सोडत सौम्यसाही दंगेखोरपणा उभ्या हयातीत कधी केलेला आठवत नाही, आणि हे सगळे, किंबहुना जवळपास हा सबंध समाज असा आनंद सोहळा हरेक शुभप्रसंगी करत असतील.

समारंभ, सणवार वगैरे प्रत्येक समाजानं आयुष्यातल्या चिंतांना थोडा वेळ बाजूला सरकवून विरंगुळे शोधण्यासाठी आपापल्या पद्धतीनं काढलेली निमित्तंच असतात, पण आपण तेही बऱ्यापैकी नेमस्तपणे, औपचारिकरीत्या, गांभीर्यानंच करतो. कोळी, आदिवासी वगैरे जनसमुहांचा अपवाद. हल्ली हल्ली आपल्याकडे संगीत असतं, तर त्यालाही फॅडं म्हणत काही प्रमाणात नाकं मुरडली जातात. आपणही स्वत:ला घरगुती पातळीवर आजुबाजूच्या परिसराला सोसवेलसं, कुणी आपली किती मापं काढेल हा विचारही जवळ फिरकू न देता आणि स्वतःही कटाक्षानं इतरांची मापं न काढता वकूबबिकूब भिरकावून जरा मोकळंढाकळं, सैल सोडू शकतो का! पण ते जमायला आधी पिंडात असावं लागत असेल, जे नसण्याची शक्यता अधिक.

भारीच देखणे लोक आहेत हे.

कारण आनंदी आहेत.

नाही, आवर्जून रहातात!

https://www.facebook.com/reel/935046627401333