आवडीची माणसं एकत्र आठवण्याचा दिवस.

९५-९६ मधल्या एका वाढदिवसाला Sanjay Apteनं कुणा एकाची भ्रमणगाथा भेट दिलं. त्यापूर्वी फक्त शितू भेटली होती. पण यशोदेनं आणि नर्मदेनं मिळून गोनिदांच्याच शब्दात - मला कव घातली आणि त्यात गुरफटून बसायला नंतर जग आवाक्याबाहेर मोठं होत गेलं तरी अजूनही आवडतंय. आणि गणगोतातल्या ऋग्वेदींच्या लेखात पुलंनी पहिल्यांदा गात्या बोरकरांची गाठ घालून दिली होती ती केव्हा ते तर आठवतही नाही. गोनिदांची जात्याच पापभिरू, चांगुलपण आणि बाळबोधपण वागवणारी, जगाच्या जरा मागंच असणारी माणसं आणि बोरकरांची जगाकडं बघण्याची मधाळ, हेवा वाटण्याएवढी सुंदर नजर, देखण्या शब्दाशब्दातून ओढून घेणारी जगण्याची असोशी. हे हवंहवंसंच आहे. आयुष्यात आवडीच्या नव्या लोकांची भर पडत रहाते, पण एकीकडे आधीपासून आवडीची माणसं आणखी आणखी मुरत जातात. लता, व्यंकण्णा माडगूळकर, पुलं, कुमारांच्या मुरत चाललेल्या पंगतीतली ही दोघंजणं. चांगली ऐसपैस मांडलीये मी ही पंगत.