एक कष्टाचं, मानाचं जगणं, प्रामाणिक गाणं आणि सर्व चांगल्यावाईट भावनांसकट माणसासारखं माणूस असणं ह्या गोष्टी 'लता' हा विषय आला की त्वेषानं नाकारतात लोक. जणू काही व्यक्तिश: त्यांच्यावरच अन्याय केलेला असतो तिनं. लता आणि सुनिताबाई ह्या दोन नावांबद्दल एक आडमुठा कडवटपणा दिसतो लोकांच्या मनात. पण माणसानं संपूर्ण गुणी असावं ही अपेक्षा तावातावानं करताना त्यांच्यातल्या गुणांचं भरभरून कौतुक करायला सोयिस्कर विसरतात. पण ते त्यांनी वागलेलं चालतं, लता किंवा सुनिताबाईंनी तसं वागायचं नसतं.

मेहनत लता आणि आशा दोघींनीही जीव तोडून केलीये. सर्व्हायवल ऑफ द फिटेस्ट हा सृष्टीचा नियम आहे, लता अर्थातच फिट होती. तिनं कधीही कसले गळे काढले नाहीत, स्वत:बरोबरच इतरांच्याही कष्टांचं योग्य मोल व्हावं म्हणून प्रसंगी मुलखाचा वाईटपणा घेऊन पदर खोचून उभी राहिली, कर्तबगारीनं भरभरून जगली. गुलजार म्हणतात तसं, चंद्रावर पहिलं पाऊल नील आर्मस्ट्राँगनं ठेवलं, म्हणून मागच्यांचं महत्त्व कमी होत नाही, कुणीतरी एकच आधी उतरू शकणार होतं, तसंच लता-आशाचं आहे.