मस्त लेख! मा. रतन टाटा आठवले. इंटरेस्टिंग आणि पटणारा विषय आहे. मागे एकदा दिशा डायरेक्ट कंपनीच्या सेकंड होम्स बिल्डरची मुलाखत पाहिली होती, ते म्हणाले होते, माझ्या स्वत:च्या मालकीचं एकही घर नाही. मला लिएॅबिलिटीच नको आहे. आवडेल, सोयीचं पडेल अशा परिसरात मी मोठं घर घेऊन माझ्या आवडीनं सजवून भाडेकरारावर रहातो, संपला की किंवा दुसरी एखादी जागा आवडली तर दुसरीकडे जातो. कधी वाटलं तर मुदत वाढवूनही घेतो. आर्थिक तडजोड फार करावी लागत नाही. अशानं विविध परिसरात, विविध प्रकारच्या घरात, शेजारात, नवीन सजावटी-सोयींसह रहाण्याचा विपुल आनंद मिळतो, जो स्वत:च्या घरात फार घेता येणार नाही. ती कल्पना रुतून बसली डोक्यात, तरीही मराठी मध्यमवर्गीय मानसिकता तसं प्रत्यक्षात करण्याचं साहस करू देईल असं वाटत नाही. मुलानं असं केलं तर फारच आवडेल. अर्थात स्वत:च्या घरातच जन्माला आलेल्या मुलांना भाड्याच्या घरांमध्ये वाढलेल्या पालकांची स्वत:च्या घराबद्दलची इंटेंसिटी असणारही नाही कदाचित

हेच इतर भौतिक गोष्टींबद्दलही लागू होईल. आवडला लेख.

#लोकमत.कॉम - अमेरिकेतली रेटिंग आणि शेअरिंगची नवी संस्कृती