स्वयंपाकघर आणि मुलं

बहुतांश लहान मुलांना स्वयंपाकघरात खेळायला आवडतं हा तुमचाही अनुभव असेल. साधारणपणे उभं राहायला लागल्यापासून चौथ्या पाचव्या वर्षापर्यंत मांडणीतली, ट्रॉलीतली भांडी काढघाल, ट्रॉलीत जाऊन बस, खालून न दिसणाऱ्या पण हाताला येणाऱ्या ओट्यावरच्या कोणत्याही लहान मोठ्या वस्तू खाली ओढ हे उद्योग सर्रास चालतात.

माझा मुलगा असा स्वयंपाकघरात मनसोक्त खेळायचा. तो लहान असताना घरी पर्लपेटच्या निरनिराळ्या आकारांच्या चिक्कार बरण्या होत्या. सामान पूर्ण भरलेल्या, अर्ध्या, रिकाम्या, दोन ते पाव किलो अशा आकारांच्या सर्व बरण्यांचे असंख्य खेळ तासनतास चालू असायचे. झाकणं घट्ट लावली आहेत एवढी फक्त खात्री करायचो आम्ही. आणि तिखट, लाल मिरची वगैरे लांब. बाकी मुक्त प्रवेश. कप्प्यातून त्या बरण्या काढणं, पुन्हा लावणं, उचलणं, इकडून तिकडे नेणं, रिकाम्या बरण्यांची झाकणं फिरवून काढणं लावणं, हे मोटर डेव्हलपमेंटला उपयोगी पडलं असावं. आगगाड्या, शिड्या, घरं, बस, दुकानं, शाळा, जहाजं, हॉटेल, काय वाट्टेल ते सुचायचं त्याला. जिन्नसांची ओळख परेड पण पुष्कळ झाली. आम्ही कुणीतरी भोवती असायचो. खबरदारी म्हणून, आणि असल्या खेळांमध्ये सवंगडी लागतात, म्हणूनही. बोलता येत नसेल तर त्या वस्तू आपल्याला दाखवणं आणि बोलायला लागल्यावर तोंडानं त्या वस्तूंची गोष्ट रचून आपल्याला सांगणं चालू असतं.

त्या बरण्यांच्या दणकटपणामुळं, पेचांच्या झाकणांमुळं, बरण्यांना कुठंही धार, टोकं नसल्यामुळे त्याला इजा होणार नाही ही निश्चिंती होती. पाण्याच्या टबात डुंबताना पण एखादी बरणी न्यायचा. या सगळ्यात कधी सांडलवंड, फुटणं झालं नाही. आठवण म्हणून त्यातल्या १-२ ठेवल्या आहेत अजून. तो पातेल्याला तापेलं वगैरे पुष्कळ उलटसुलट उच्चारही करायचा. बरेच गंमतीशीर शब्द होते, पण त्या वेळच्या नोंदी बघितल्याशिवाय ते आठवणार नाहीत.

थोडा मोठा झाल्यावर येऊन पडलेल्या वाणसामानाची दुकानं आणि ट्रकनं वाहतूक चालू झाली. आणखी थोडा मोठा झाल्यावर परात, मोठे कुंडे, मोठी पातेली ही बस चालवायची चाकं होऊ लागली. इमारतीतली मुलं म्हणजे बसमधले प्रवासी. मग बसचालक, ड्युटी आणि रूट बदलायचे, पण चाकं तीच.

मुलगा भातुकलीनं पण खेळला काही काळ, पण मोठ्या भांड्यांच्या खेळात भातुकलीनं खेळणं फार काळ टिकलं नाही.

तुमची मुलं स्वयंपाकघरात कोणत्या भांड्यांनी, वस्तूंनी खेळायची आणि खेळतात? मुलं आणि स्वयंपाकघरासंबंधी तुमच्या काही एकत्र आठवणी आहेत का? त्यांचे किस्से, मजेशीर शब्द तुम्ही लिहून ठेवलेले आहेत का?