प्रसन्न रंग रेषा आणि शब्दरहित बुद्धिमान सुखद विनोदांनी आपलंही आयुष्य वाढवणाऱ्या आवडत्या शिदंना १००व्या वाढदिवसानिमित्त सादर अभिवादन आणि उदंड शुभेच्छा

बालभारतीतून पहिली ओळख झालेल्या या हास्यचित्रकाराची अभ्यासाच्या पुस्तकाबाहेरची भेट बाबांनी घालून दिली. केव्हा ते आठवतही नाही, एवढे ते नियमित भेटत राहिले. घरी येणाऱ्या दिवाळी अंकांच्या मुखपृष्ठांवरून आणि स्वतंत्र पुस्तकांमधूनही.

शिदंविषयी पुष्कळ लिहिलं गेलंय, जातंय. पण मला जाणवलेली एक महत्त्वाची बाब, जी आणखीही बरेच जण मांडतील. ती म्हणजे त्यांच्या चित्रातल्या मुली, तरुणी, बायका या फक्त स्त्रिया म्हणून रंगवलेल्या नसतात. म्हणून अधिक भावतात. बऱ्याच वेळा, चित्राच्या विषयाचा संबंध असो, नसो, चितारलेल्या बायका न चुकता टंच, बाईपणाचे चढ उतार ठळकपणे दाखवणाऱ्या असतात. आणि मग ती चित्रं कितीही उत्तम असली तरी उणी वाटतात. हे माझं वैयक्तिक मत आहे.

अमराठी मित्रमंडळींना शिदंची पुस्तकं भेट देऊन मी आणि भेट घेणारेही खुश झालो आहोत. आणि कायमच होत राहणार आहोत.