आज सकाळपासून विविध भारतीवर महेंद्र कपूरांची गाणी वाजतायत. स्मृतिदिन आहे. त्यावरून केव्हातरी बघितलेलं हे मोहनलालांनी गायलेलं गाणं आठवलं.
महेंद्र कपूर आवडतात. हिंदी आणि मराठी, दोन्हीकडे. बाकी भाषांमधली ऐकली नाहीत. अनेकानेक उत्तम आणि विविध प्रकारची गाणी आहेत त्यांची, दादा कोंडकेंसाठी गायलेल्यांसकट. पण हृदयनाथ मंगेशकरांनी गाऊन घेतलेली खास आहेत. आरती प्रभूंची प्रतिभेबद्दल लिहिलेली 'ती येते आणिक जाते' पुष्कळ लोकप्रिय आहे. पण भटांची 'पूर्तता माझ्या व्यथेची माझिया मृत्यूत व्हावी' ही गझल क्वचित ऐकू येते.
खूप जणांना महेंद्र कपूर आवडत नाहीत. हे इंटरेस्टिंग आहे. रविंद्र पिंगे स्वतःला दुसऱ्या फळीतले प्रथम दर्जाचे लेखक म्हणायचे, तसं काहीसं महेंद्र कपूरांबद्दल वाटतं. याउलट तलतनं मोजकी आणि तसं पाहता ठराविक पठडीतली गाणी गाऊनही तो पहिल्या फळीतला गायक गणला जातो. तलतही आवडतो, पण त्याला मर्यादा आहेत हे झालंच.
असो. मोहनलालांनी चांगलं गायलंय 'नीले गगन के तले'. तसं बऱ्यापैकी ठोकळेबाज आहे ते गाणं. त्याबद्दल मल्याळीत आधी ते काय सांगतायत शोधलं नाही. ऑडियन्स मध्ये पुष्कळ हूज हू दिसतायत.
https://www.facebook.com/reel/506982935231756
No comments:
Post a Comment